“तुझं आणि माझं नात”

प्रेम म्हणजे दोन जीव, दोन हृदय,पण एकच श्वास..!  असाच हा प्रेमाचा एक गोड प्रवास असतो. त्या प्रेमाच्या प्रवासात अनेक अडचणींना सामोरे जावे लागते. प्रेम म्हटलं की भांडण,शंका,राग या गोष्टी तर आल्याच,पण त्या गोष्टी म्हणजेच प्रेम. त्या व्यक्तीवर हक्क दाखवणे आणि मन मोकळे करून त्या व्यक्तीशी मनसोक्त बोलणे हे प्रेमामध्ये चालूच असते.

स्वतःच्या अस्तित्वाची जाणीव करून देणे हा प्रेमातला एक भाग.आणि दुसऱ्याच अस्तित्व हिरावून  न घेणे हा दुसरा भाग. बुद्धांनी म्हटले होते  फुल आपल्याला आवडले तर ते आपण तोडून घेतो.पण जेव्हा तुमच त्या फुलावर प्रेम असेल तर ते तोडत नाही. तर त्याची निगा राखतो. तर तसच प्रेमाच देखील आहे. प्रेमाचे नाणे हे वाजवावे  लागत नाही. ते प्रत्येकाच्या आयुष्यात वाजतच!! पण ते वाजलेले जगाला कळत नाही. पण ते ज्याला ऐकू यायचं त्याला ऐकू येतच.

प्रेमामध्ये आपले हृदय खूप जपून ठेवावे लागते. ते खूप नाजूक असते. खूप लहान लहान म्हणजेच बारीक सारीक गोष्टींचे त्यावर प्रभाव पडत असतात. एखादी व्यक्ती अतिशय प्रेम व्यक्त करते तेव्हा त्या व्यक्तीला काय प्रतिमा द्यावी त्यांचे आभार कसे मानायला हवे. हे मुळात समजत नाही. खरे प्रेम मिळवण्याची क्षमता प्रेम दिल्याने,प्रेम वाटल्याने प्राप्त होते. जेवढे तुम्ही प्रेमामध्ये अडकून असे तर नाही म्हणता येणार पण केंद्रित व्हाल तेवढे तुम्हाला तुमच्या अनुभवांच्या आधारावर हे माहित होत जाईल की प्रेम निव्वळ भावनाच नाही. तर तुमचे ते शाश्वत अस्तित्व आहे. मग कोणी कितीही प्रेम कोणत्याही रूपात व्यक्त केले तरी तुम्ही स्वतःला आपल्या स्वचेतनेत स्थिर असलेले बघाल.

            व्यक्ती प्रेमामध्ये का पडतो? त्या समोरच्याच्या गुणांमुळे? आत्मीयता किंवा जवळकीच्या भावनेमुळे? तर प्रेम हे होते, कारण त्या त्या व्यक्तीची सवय झालेली असते. त्या व्यक्तीला सतत आपल्या आजूबाजूला पाहण्याची आपल्याला सवय असते. हळूहळू त्या व्यक्तीबद्दल मनामध्ये आकर्षण वाटू लागते. म्हणजे सोप्या भाषेत फीलिंग्स मनात येत असतात. म्हणजेच त्या व्यक्तीवर आपले प्रेम होत जाते. त्या प्रेमात आपण कशाचीही  जबाबदारी न घेता, म्हणजेच कोणत्याही प्रकारचे गैरसमज न ठेवता,क्षणभरच त्या व्यक्तीवर नाराजी  ठेवतो. आणि त्यावेळी आपण अशा स्थितीला येतो,जिथे सगळे प्रश्न आणि मतभेद गळून पडतात. आणि त्यात फक्त प्रेम दिसते.

प्रेमाच्या नावाखाली आपण दुसऱ्यावर नियंत्रण करण्याचा प्रयत्न करतो. ज्या व्यक्तीवर आपण प्रेम करतो. तो व्यक्ती परिपूर्ण आणि दोषरहित असावा, असे प्रत्येकालाच वाटते. हे वाटणे ही अगदी नैसर्गिक असते. प्रेमामध्ये त्या व्यक्तीचे दोष न बघता त्याच्या सोबत राहणे आणि त्यांना दोषमुक्त ठरवणे हे आपण पसंत करतो. कारण त्या व्यक्तीला आपल्याला गमवायचे नसते.आणि त्या व्यक्तीकडून आपल्याला अपेक्षा देखील तशाच असतात. म्हणून प्रेम हे नेहमी योग्य त्या व्यक्तीवरच करावे. यालाच प्रेम म्हणतात.

– पूनम निर्भवणे

विभागठाणे

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *